Wanneer je kleren je huis worden

Wanneer je kleren je huis worden
je herinneringen en dagen
je toekomst en vragen
niet meer door een gebouw worden gedragen

Verjaagd onderweg
tussen hemel en aarde
elke avond weer een andere meter
die zij als thuis verklaarden

Lange rijen ramen achter ze gelaten
vierkante gebouwen, landschappen en daken
beton nog enkel onder hun voeten
met stappen, zolen en gaten
op weg zonder nacht, zonder dagen
langs opgeschreven straten
worden alleen hun kleren gedragen

Bepakte handen, gestapelde vragen
als gebouwen aan de hand meegedragen
te zwaar om mee te nemen
te licht om alles nog te zijn
met de verloren dagen onder dikke lagen
kan noch tent noch tas
al het verleden dragen